Energetyczne narzędzia Kremla: historyczna ciągłość imperializmu (legrandcontinent.eu)

• Historyczna ciągłość między polityką energetyczną ZSRR a dzisiejszym neoimperializmem.
• Zyski z eksportu ropy i gazu jako fundament finansowania rosyjskiej machiny wojennej.
• Fiasko zachodniej polityki opartej na gospodarczej współzależności z agresorem.

"Wykorzystywanie przez Rosję surowców energetycznych jako broni geopolitycznej nie jest zjawiskiem nowym, lecz kontynuacją doktryny z czasów sowieckich. Od ropociągu Przyjaźń po Nord Stream, Moskwa stosuje węglowodory do budowania wpływów, uzależniania Europy i finansowania własnych ambicji imperialnych. Analiza wskazuje, że zachodnia wiara w 'zmianę poprzez handel' była błędnym założeniem, które pozwoliło Kremlowi na zneutralizowanie skutków sankcji i wzmocnienie potencjału militarnego. Energia pozostaje kluczowym elementem rosyjskiej polityki zewnętrznej."